สวัสดีงับ ตอนนี้กำลังจะรวมเล่มหนังสือ อันนี้เป็น Project แรกงับ

ส่วน Project สอง ก็คงเร็วๆนี้ (ไฟตัณหา+เพลิงพิศวาส)

ตอนแรกเราจะเอา ทั้งสามเรื่องที่แต่งอยู่ตอนนี้รวมไว้เล่มเดียวกัน แต่มันยัดไม่หมด

เลยต้องแยกทำเป็นสองProject

โปรเจ็กซ์แรกของการรวมเล่มวันนี้ คือ

ชื่อหนังสือ 1 St Project " Yusoo Power of love "

* รูปหน้าปกคร่าวๆ งับ * คลิกดูภาพใหญ่

รายละเอียด

- จำนวนหน้า เพิ่มเป็น 400 หน้าอัพแล้วงับ (ยัดแทบตายแน่ะงับ -*-)

- กระดาษถนอมสายตา 75 แกร์ม

- ขนาด A5

- ปกเคลือบยูวี - มีภาพสีรองปกด้านใน พิมพ์ด้วยกระดาษอาร์ตอย่างดี

- มีภาพขาวดำด้านใน (รูปที่ใช้ประกอบแต่ละตอน)

- ภาพปกคร่าวๆ งับ คลิกดูภาพใหญ่

- ฟอนด์ข้างใน คอนเดีย ขนาด 14 ค่ะ

.

.

ข้างในประกอบด้วย

- แรงปรารถนา (อินโทรถึงตอนจบ) [Yusoo]

- แรงปรารถนา Special [ NC-20 Red Label] [Yusoo]

- Jaelous of anathor 's love (อินโทรถึงตอนจบ) [Yusoo] [A Little YunJae]

- Jaelous of anathor 's love [ NC-20SEX OF DISIRE] [Yusoo]

- SEX of experience เป็นชั้นไม่ได้หรือ ? [Short fic NC-20 ] [Yusoo] (ยังไม่เคยลงที่ไหน)

ถ้ามีเรื่องอื่นมาเพิ่มจะมาบอกอีกทีงับ

ของแถม

-ที่คั่นหนังสือ ลายยูซู

ราคาหนังสือ 300 บาทถ้วน

ประมวลภาพที่พิมพ์ลงในเล่ม

ค่าส่ง

- แบบ EMS 50 บาท

- แบบ ลงทะเบียน 30 บาท

วิธีการจอง

1.โพสคอมเมนต์ในกล่องหน้านี่เลยงับ ใส่

- ชื่อ

- อีเมล์ ที่สามารถติดต่อได้

- เบอร์โทรศัพท์ที่สามารถติดต่อได้ (มือถือ ถ้ามีเบอร์บ้านด้วยยิ่งดีงับ)

- จำนวนเล่มที่สั่ง

- วิธีการรับ

โพสจองได้ตั้งแต่วันนี้ ถึงวันที่29 กรกฏาคม 2550

ปิดจองวันที่29 กรกฏาคม 2550 ตอนเที่ยงคืน งับ

2.โพสเสร็จแล้ว ให้โอนเงินมาที่

ชื่อบัญชี นางสาว ขวัญนที บำรุงศรี

เลขบัญชี 038-400598-4

บัญชี ออมทรัพย์

ธนาคาร ไทยพาณิชย์

สาขา สยามสแควร์

เปิดโอนเงิน วันที่23มิถุนายน2550

ปิดโอนเงิน วันที่31กรกฏาคม 2550 เวลา 3 ทุ่ม

(ได้โพสไว้แล้วไม่โอนเงินมา ก็จะไม่มีการส่งฟิกให้น๊างับ)

วิธีการโอน

ถ้า เป็น EMS ให้โอนมา 300+50 = 350 บาท

ถ้าเป็น ลงทะเบียน ให้โอนมา 300+30 = 330 บาท

ถ้านัดเจอเอาที่สยาม ให้โอนมา 300 บาทถ้วนงับ

3.เมื่อโอนเงินเสร็จแล้วให้เมล์มาที่ Kik_qunnatee@hotmail.com

ใส่หัวข้อเมล์ว่า "โอนเงินรวมเล่มฟิก 1 St Project " Yoosu Power of love "

ในเมล์ให้ระบุ

- User (ชื่อที่โพสในกระทู้จองหนังสือ)

- จำนวนเล่มที่สั่ง

- ชื่อ (ชื่อจริงพร้อมนามสกุล)

- ที่อยู่ (ใช้สำหรับส่งไปรษณีย์)

- จำนวนเงินที่โอนมา

- วันและเวลาที่โอน

- ธนาคารที่โอน

- หมายเลขการโอนเงิน (เลขทรานซ์สคริป หรือ Local )

(ถ้าเป็นไปได้ ให้สแกนใบโอนเงินมาก็ได้งับ)

** สำคัญมาก โอนเงินมาแล้ว ให้เมล์มานะงับ เราจะได้เมล์ตอบกลับไปงับ

ถ้าโอนแล้วไม่เมล์มาบอกเรา เราก็ไม่รู้น๊าว่าคุณโอนมารึเปล่างับ หุหุ

ถ้าจะเอาให้ชัวส์ ทั้งเมล์มาและโทรมาบอกอีกทีจะดีมากงับ

4.พอเราได้รับเมล์คุณแล้ว จะเมล์ตอบกลับไปยืนยันงับ

5.รอรับหนังสือ

วิธีการรับหนังสือ

สำหรับยอดไปรษณีย์ หนังสือจะจัดส่งวันพุธ ที่ 1 สิงหาคม 2550

สำหรับยอดนัดเจอ เราส่งวัน เสาร์ที่ 4 สิงหาคม 2550

สถานที่ สยาม ร้านต่ำสะเด็ด โรงหนังลิโด้ ชั้น 2

และเราไปเปิดบู๊ธงาน KFC วันอาทิตย์ที่ 5 สิงหาคม 2550 งับ

ราคาในงานเล่มละ 300 บาเหมือนเดิม

หนังสือเล่มนี้มีวางขายร้านพี่มดดำวันที่ 1 สิงหาคม 2550 เป็นต้นไปงับ

ราคาวางหน้าร้านพี่มดดำ 350 บาท งับ

(ถ้ามีเปลี่ยนแปลงสถานที่จะแจ้งให้ทราบอีกทีงับ)

มีข้อสงสัยหรืออยากถามอะไรเรา ให้โทรมาที่ เบอร์ 089-981-3720 / 02-984-8244 ขอสายกิ๊กนะงับ

หรือเมล์มาที่ Kik_qunnatee@hotmail.com

** หน้านี้สำหรับกระทู้โพสจองหนังสืออย่างเดียวนะงับ **

**(ถ้ามีอะไรเปลี่ยนแปลงจะแจ้งให้ทราบอีกทีงับ)**

ใครโอนเงินมาแล้ว ให้อีเมล์แจ้งเราด้วยงับ รายละเอียดดูในเวปได้เลยงับ ใครที่ยังไม่ได้รับอีเมล์ยืนยันการโอนเงิน

ให้โทรเข้ามาหาเรานะงับ สุดท้ายนี้ขอบคุณทุกคนอีกครั้งงับ

.

.

เนื้อเรื่องย่อของแต่ละเรื่องงับ

- แรงปรารถนา [Yusoo]

เมื่อ ปาร์ค ยูชอน เป็นคนสามัญชนคนธรรมดาเกิดตกหลุมรัก คิม จุนซู

ซึ่งเป็นคุณหนูผู้สูงศักดิ์เข้า ยูชอนได้แต่แอบรักจุนซูอยู่ห่างๆ โดยที่จุนซู ไม่รู้ตัวเลย

ยูชอนรู้ตัวดีความรักของเขากับจุนซู ไม่สามารถจะเดินทางมาบรรจบกันได้

จุนซูเป็นถึงเชื้อพระวงศ์ แต่เขาเป็นแค่สามัญคนธรรมดา คนนึงเท่านั้น

ต่อมา บริษัทส่งออกอัญมณีของครอบครัวจุนซูล้มละลายลง ยูชอนซึ่งดูแลงาน

ในบริษัทหลักทรัพย์แทนพ่อ ได้เข้ามาช่วยเหลือครอบครัวของจุนซูเอาไว้

แต่มีเงื่อนไขว่าเขาต้องได้ตัวจุนซูมาอยู่ด้วย ไม่ว่าในฐานะใดก็ตาม

ท่านพ่อท่านแม่ของจุนซูกลุ้มใจเรื่องนี้มาก และจุนซูยอมเห็นบริษัทของครอบครัว

ของตัวเองล้มละลายไปต่อหน้าต่อตาไม่ได้ เขาเลยยอมรับข้อเสนอของยูชอน

จุนซูเกลียดยูชอนจับใจ เขาไม่เข้าใจว่าผู้ชายคนนี้ต้องการอะไรจากเขา

ยูชอนพยายามใช้กำลังเพื่อให้ได้มาซึ่งร่างกาย และหัวใจของ คิม จุนซู

ความรักของทั้งสองจะสามารถมาบรรจบกันได้รึไม่ โปรดติดตาม.

.

.

-Jealous of anothers love [Yusoo] [A Little YunJae]

ยูชอน กับจุนซู เป็นพี่น้องต่างสายเลือด โดยที่พ่อของยูชอนแต่งงานกับแม่ของจุนซู

ยูชอนคิดกับจุนซูมากกว่าคำว่า "พี่ชาย" มาตลอด แต่สำหรับจุนซูนั้นเขาคิดเพียง

แค่ว่ายูชอนเป็นพี่ชายที่แสนดีคนนึงเท่านั้น ยูชอนได้แต่เก็บความรู้สึกของตัวเองเอาไว้

ไม่กล้าบอกความในใจให้จุนซูได้รับรู้ เพรากลัวจะเสียจุนซูไป

จนกระทั่งวันนึงยุนโฮได้เข้ามาในชีวิตของจุนซู แล้วยูชอนจะทำเช่นไร

เมื่อของรักของหวงที่เขาเฝ้าถนุถนอมมากับมือ จะถูกคนอื่นแย่งชิงไป

"หวงแหน" คือความรู้สึกเดียวที่ทำให้ความสัมพันธ์เปลี่ยนไป

สามารถติดตามอ่านเนื้อเรื่องได้ ใน http://www.invisionplus.net/forums/index.php?mforum=tvxqfic&showtopic=1761

- SEX of experience เป็นชั้นไม่ได้หรือ ? [Short fic NC-20 ] [Yusoo] (ยังไม่เคยลงที่ไหน)

จุนซูจะทนได้หรือ เมื่อยูชอนชอบนึกถึงตอนตัวเอง มีเซ็กซ์กับคนอื่นที่ไม่ใช่จุนซูบ่อยๆ

จุนซูจะดึงดูดความสนใจ ของยูชอนยังไง เรื่องนี้รับรองใครอยากให้เซียออนท็อป

หรือเซียเป็นเคะรุก ได้โปรดอย่างพลาด แล้วคุณจะติดใจกับความน่ารักเดียงสา

ของ คิม จุนซู

.

.

.

Subject : แรงปรารถนา
Author : ~Akemi~
Part : 8
Character : Mic X Xiah
Rate : [PG -13 ] [ถึงเวลาที่ชั้นต้องคืน ตัวนาย แล้วสินะ/หวังว่าคุณคงไม่ผิดสัญญา]


*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*

วันรุ่งขึ้น หม่อมชอยและซีวอนเดินทางไปคฤหาสน์ตระกูลคิม




สวัสดีค่ะลูก กลับมาคราวนี้หล่อเหลาเอาการเลยนะเรา หม่อมคิมกล่าวทักทายซีวอน

สวัสดีครับ ท่านแม่ท่านพ่อและน้องจุนซูสบายดีไหมครับ ซีวอนก้มศีรษะให้หม่อมคิมอย่างนอบน้อม

ทุกคนสบายดีค่ะลูก หม่อมคิมยิ้มให้ซีวอน



วันนี้ยังไม่เห็นน้องจุนซูเลยเนอะลูก หม่อมชอยมองลูกชายที่กวาดสายตามองไปรอบคฤหาสน์อย่างรู้ใจ

นั่นสิครับ วันนี้น้องจุนซูไม่อยู่หรอครับ ซีวอนตัดสินใจถามหม่อมคิม

ไม่ได้กลับมาตั้งสิบปี เขาอยากพบจุนซูแทบขาดใจ ถึงแม้ว่าเขาจะเห็นรูปถ่ายของจุนซูที่หม่อมคิมส่งไปให้

แต่เขาก็ยังคิดถึงจุนซูมากอยู่ดี


เอ่อคือ.....ลูกจุนซูติดธุระน่ะค่ะ ช่วงนี้เลยไม่ค่อยได้พักที่คฤหาสน์หลังนี้เท่าไหร่ หม่อมคิมยิ้มเจื่อนลง

เธอพยายามปิดบังความจริงเอาไว้


งั้นหรือค่ะ ดิฉันหวังเพียงแต่ว่าในไม่ช้านี้ เราจะได้พบหนูจุนซู ลูกชายดิฉันคนนี้ อยากพบหนูจุนซูมากเลยล่ะค่ะ

ถามถึงหนูจุนซูทุกวันเลย ตั้งแต่กลับมาที่นี่ หม่อมชอยเล่ายิ้มๆ


อย่างนั้นเชียวหรือค่ะ หม่อมคิมพยายามหัวเราะกลบเกลื่อน

หม่อมคิม ค่ะ งั้นดิฉันขอเข้าเรื่องเลยนะคะ สาเหตุที่ซีวอนลูกชายของดิฉันกลับมาจากอเมริกาครั้งนี้

ก็เพราะสัญญาที่เราเคยตกลงกันไว้ หม่อมชอยเริ่มเปิดประเด็น เหตุผลที่เธอกับซีวอนมาหาหม่อมคิมในวันนี้

ก็เพื่อจะรื้อฟื้นพันธสัญญา ที่เธอได้ตกลงกับหม่อมคิมเอาไว้ เมื่อสิบปีก่อน


.
.
หม่อมคิมหน้าซีด เธอพยายามปกปิดสีหน้าให้เป็นปกติ เธอรู้ว่าหม่อมชอยจะพูดถึงเรื่องอะไร

เธอวางถ้วยกาแฟ ที่ทำจากกระเบื้องชั้นดีลวดลายประณีตงามวิจิตร ลงบนถาดรองแก้ว



เรื่องที่เราตกลงกันไว้ ว่าเมื่อซีวอนลูกชายของดิฉันกลับมาเกาหลีเมื่อไหร่ จะให้หมั้นหมายกับหนูจุนซูทันที
.
.


ค่ะ ทางนี้ยินดีอย่างยิ่ง ที่เราจะได้เกี่ยวดองกันเอาไว้ หม่อมคิมยิ้มให้ซีวอนกับหม่อมชอย


ถ้าอย่างนั้นเรื่องหมายกำหนดการ ทางเราจะเป็นคนจัดการนะคะ หม่อมชอยมองหน้าซีวอนยิ้มๆ

ค่ะ แต่ขอเวลาสักสองสามวันนะคะ อยากให้ลูกจุนซูพร้อมมากกว่านี้น่ะค่ะ

หม่อมคิมรู้ดีว่า จุนซูยังไม่รู้เรื่องนี้ เธออยากจะอธิบายให้ลูกชายของเธอ ได้เข้าใจว่าเรื่องหมั้นหมายกับซีวอนนั้น

สำคัญมากแค่ไหน เพราะเป็นสัญญาที่เธอได้ลั่นวาจาเอาไว้แล้ว เธอไม่อยากจะผิดคำสัญญานั้น แล้วอีกอย่างเธอ

ก็เห็นว่าไม่มีใครเหมาะสมกับจุนซู เท่ากับเจ้าชาย ชอย ซีวอน คนนี้อีกแล้ว ข้อนี้เธอรู้ดี หม่อมคิมพยายามยืดเวลาออกไป

ให้ได้มากที่สุด เพื่อที่จะรอการกลับมาของจุนซู



ค่ะ ทางนี้ไม่ขัดข้อง หม่อมชอยหัวเราะชอบใจ เมื่อสิ่งที่เธอกับซีวอนคาดหมายเอาไว้ในวันนี้

สำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี
.
.

ทั้งสามคุยกันไปเรื่อยๆ จนกระทั่งสาวใช้ผมทองเดินถืออัลบัมรูปอันใหญ่เข้ามา

ขออนุญาตเจ้าค่ะ สาวใช้คนนั้นส่งอัลบัมรูปให้ซีวอน


รูปน้องจุนซูที่ถ่ายเมื่อสามอาทิตย์ก่อนน่ะค่ะ อัลบัมรูปอันนี้ยังไม่ได้ถูกส่งไปให้หนูซีวอน

เพราะดิฉันเห็นว่าอีกไม่กี่วันหนูซีวอนจะกลับเกาหลีแล้ว


ซีวอนรับอัลบัมรูปอันใหญ่นั้นมาจากสาวใช้ เขาเปิดอัลบัมรูปขึ้นมาดู

ภาพข้างในคือรูปถ่ายของเด็กผู้ชายตัวเล็ก ผมสีทองอ่อนนุ่มสลวย ใบหน้าหวานงามระหงส์

เรือนร่างบอบบางที่ดูยังไงก็คล้ายเด็กผู้หญิงไร้เดียงสาคนนึง ซีวอนยิ้มเมื่อได้เห็นรูปจุนซูที่เขาเฝ้าฝันถึงมาตลอด



ซีวอนตกหลุมรักจุนซูตั้งแต่แรกเห็น เมื่อเขาพบกับจุนซูเมื่อสิบปีก่อน

ในตอนนั้นท่านแม่พาเขามาคฤหาสน์ของจุนซู เพราะท่านแม่เป็นเพื่อนรักของท่านแม่จุนซู

เขาเห็นจุนซูนั่งอยู่กับท่านพี่แจจุง ครั้งแรกที่เขาเห็นจุนซู หัวใจของเขาก็เต้นแรง เด็กผู้ชายตัวเล็กผิวขาวผ่อง

บอบบางน่าถนุถนอม หัวใจดวงนี้บอกกับเขาว่า คนนี้แหละคือคนที่ ชอย ซีวอน จะรักและดูแลไปชั่วชีวิต

(ซีวอน ตอนนั้นแกยังเด็กไม่ใช่เรอะ ทำไมถึงได้แก่แดดขนาดนี้ย่ะ แล้วคนแต่งจะบ่นเพื่อ ? -*- )



หลังจากนั้นเขาก็มาที่คฤหาสน์จุนซูบ่อย ๆ จนกระทั่งเขากับจุนซูสนิทสนมกัน

ต่อมาเมื่อเขาโตขึ้น เขาต้องไปเรียนวิชาความรู้สมัยใหม่ที่อเมริกา เลยต้องแยกจากจุนซูไป



แต่ถึงยังไงเขากับจุนซู ก็ติดต่อกันทางโทรศัพท์และจดหมายตลอดเรื่อยมา แต่ว่าช่วงก่อนหน้าที่เขาจะกลับมานี้

มีเพียงหม่อมคิมที่ตอบจดหมายแทนจุนซูเท่านั้น ในจดหมายบอกว่าช่วงนี้จุนซูติดธุระ ไม่สามารถตอบจดหมายของเขาได้

เขาเข้าใจดี ซีวอนไม่ได้นึกสงสัยอะไร



หน้าแดงเชียว หม่อมชอยแซวลูกชายของเธอ ที่ดูรูปจุนซูตาไม่กระพริบ

คิคิๆ หม่อมคิมกับหม่อมชอยหันมายิ้มให้กัน ก่อนที่จะคุยถึงเรื่องอื่น


.

.

ช่วงเวลาผ่านไปเรื่อยๆ จนกระทั่งหม่อมชอยและซีวอนขอตัวกลับ หม่อมคิมเดินมาส่งที่หน้าประตูคฤหาสน์

ก่อนที่รถลีมูซีนสีขาวคันใหญ่ จะเคลื่อนตัวแล่นออกไป

.
.

หม่อมคิม เดินกลับเข้ามาข้างในคฤหาสน์ เธอให้สาวใช้หยิบโทรศัพท์ไร้สายมาให้ ก่อนที่จะกดโทรหาคุณคิมสามีของเธอ

คุณค่ะ วันนี้หม่อมชอยกับหนูซีวอนมาหาดิฉัน พวกเขามาคุยเรื่องหมั้นหมายกับจุนซูลูกของเราค่ะ

หม่อมคิมเริ่มเล่าให้คุณคิมฟังอย่างละเอียด สีหน้าของเธอบ่งบอกว่ากำลังกลุ้มใจมากทีเดียว



เราต้องทำอะไรสักอย่างแล้วค่ะ ถ้าเกิดหม่อมชอยรู้เรื่องก่อนหน้านี้ ที่เราส่งลูกจุนซูให้คุณ ปาร์ค ยูชอนอุปการะ

หม่อมชอยกับหนูซีวอนต้องไม่พอใจแน่ เสียงหม่อมคิมกรอกเสียงไปตามสายโทรศัพท์

ถึงเวลาที่เธอกับสามีต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว เพื่อให้ได้จุนซูลูกชายคนเล็กของเธอกลับคืนมา



งั้นหรือค่ะ คุณจะคุยโทรศัพท์กับคุณยูชอนวันนี้หรอค่ะ หม่อมคิมฟังที่สามีเธอพูดอย่างตั้งใจ

ทั้งสองกำลังหาทางแก้ไข ให้เร็วที่สุด


ค่ะ ถ้าคุณยูชอนว่างวันนี้ ดิฉันจะไปกับคุณ หม่อมคิมพูดคำสุดท้ายก่อนที่จะ กดวางสายโทรศัพท์ไป

เธอส่งโทรศัพท์ไร้สายที่ถูกใช้งานเมื่อกี้นี้ ให้สาวใช้ผมสีทอง ก่อนที่เธอจะไปนั่งจิบกาแฟในห้องนั่งเล่น

เพื่อคิดเรื่องอะไรบางอย่างต่อไป



ถึงเวลาที่เธอต้องทวงลูกชายคนเล็กของเธอคืนจาก คุณปาร์ค ยูชอน แล้วสินะ

ในเมื่อตอนนี้ ฐานะทางการเงินบริษัทของครอบครัวเธอ ก็กลับมามั่งคั่งเหมือนเดิมแล้ว

แถมยังมีเงินสดสำรองไหลเวียนจำนวนมหาศาล เธอได้ปรึกษากับคุณคิมสามีของเธอแล้วว่า

จะนำเงินสดสำรองส่วนนึงไปคืนคุณยูชอน ที่ช่วยเหลือครอบครัวของเธอเอาไว้

และนั่นก็หมายถึง เธอจะได้ลูกชายของเธอคืนมาด้วย ตามกฎข้อสัญญาที่เขียนไว้ว่า

เมื่อนำเงินจากการที่ได้รับอุปการะมาใช้คืนทั้งหมด ข้อสัญญาในการผูกมัดจุนซูก็จะจบลง


.
.
.

ถึงเวลานั้นแล้วสินะ.
.

*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-**-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*


คฤหาสน์หลังเล็กตระกูลปาร์ค



หลังจากที่ยูชอนกับจุนซูกลับมาจากโรงเรียน จุนซูขอตัวขึ้นไปทำการ์บ้าน

ส่วนยูชอนก็นั่งสะสางงานบริษัทของเขาในห้องหนังสือ ยูชอนกำลังนั่งเท้าคาง

มือหนาเปิดแฟ้มงานไปเรื่อยๆ ดวงตาคมคู่สวยสีดำขลับ ไล่ตรวจทานการอนุมัติวงเงินบริษัท

ก๊อกๆ เสียงคนเคาะประตูไม้บานใหญ่ที่แกะสลักลวดลายสวยงามดังขึ้น

เข้ามา ยูชอนตอบเสียงเรียบ ขณะที่ใบหน้าหล่อเหลายังไม่ละจากแฟ้มงานปึกหนา


ขอประทานโทษครับท่าน มีโทรศัพท์จากท่านคิมครับ ชายชุดสูทสีดำยื่นโทรศัพท์ไร้สายให้ยูชอน

ขอบใจนายมาก ออกไปได้แล้ว ยูชอนรับโทรศัพท์ไร้สายจากมือของชายชุดดำมาถือไว้

ก่อนที่จะให้ผู้ชายคนนั้นออกไป เขาต้องการความเป็นส่วนตัว ยูชอนรู้สึกสังหรณ์ใจ

เมื่อได้ยินว่าท่านคิมซึ่งเป็นท่านพ่อของจุนซูโทรมา

.
.
.สวัสดีครับ เสียงนุ่มทุ้มกรอกไปตามสายโทรศัพท์อย่างสุภาพ

.
.

ครับ..ว่างครับ ได้ครับ คืนนี้เราจะพบกันที่เดิม ยูชอนตั้งใจฟังท่านพ่อของจุนซูพูดอย่างใจจดใจจ่อ

คืนนี้ท่านพ่อของจุนซูนัดเขา ให้ไปพบที่โรงแรมอิมพีเรียล ซึ่งเป็นสถานที่ที่เขาเคยทำข้อตกลงสัญญา

อุปการะบริษัทครอบครัวของจุนซู



หลังจากที่ยูชอนวางโทรศัพท์ไปแล้ว คิ้วหนาก็ถูกขมวดขึ้นอย่างใช้ความคิด ต้องมีเรื่องอะไรแน่ๆ

ไม่อย่างนั้นจะนัดเขาไปที่นั่นอีกทำไม ยูชอนรู้สึกไม่สบายใจ เขาไม่อยากให้สิ่งที่เขาคิดเอาไว้เป็นเรื่องจริง

.
.
.
.
.*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*

ตอนค่ำ ณ คฤหาส์นตระกูลปาร์ค


ยูชอนเปลี่ยนเครื่องแต่งตัวเป็นชุดสูทสีดำ ผูกเนคไทด้านใน สุภาพตามแบบสากล

ยูชอน จะไปไหนหรือ ? จุนซูได้ยินสาวใช้บอกเขาว่า ยูชอนให้คนเตรียมรถเอาไว้ เพราะยูชอนจะออกไปข้างนอก

จุนซูปิดสมุดการ์บ้านของตัวเองทันที ก่อนที่จะเดินลงมาชั้นล่าง อย่างร้อนใจ ยูชอนจะไปไหนหรือ นี่ก็มืดแล้ว


ยูชอนมองจุนซูที่ใส่ชุดนอนตัวบาง เดินมาทางเขา

ชั้นต้องออกไปทำธุระข้างนอกน่ะ ขอโทษที่ไม่ได้บอกนายก่อนนะจุนซู

ยูชอนไม่เข้าใจเหมือนกัน ว่าทำไมเขาต้องพูดกับจุนซูแบบนั้น จิตใต้สำนึกกำลังบอกกับเขาว่า

เมื่อเขาจะออกไปไหนโดยที่จุนซูไม่ได้ไปด้วย เขาต้องบอกจุนซูให้รับรู้เอาไว้



งั้นหรือยูชอน จุนซูจับแขนเสื้อของยูชอนเอาไว้ ร่างเล็กก้มหน้าลง เขาเป็นห่วงยูชอน

ออกไปข้างนอกเวลาพลบค่ำอย่างนี้


ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับคนดี ไม่นานก็กลับแล้ว ยูชอนมองจุนซูออกหมดทุกอย่าง จุนซูกำลังเป็นห่วงเขา

มือหนาเลื่อนมาจับผมนุ่มสีน้ำตาลอ่อนเอาไว้ ให้ขึ้นไปทัดหูบางอย่างรักใคร่


ดูแลตัวเองด้วยนะ...ยูชอน.. วันนี้เขารู้สึกไม่สบายใจเลยจริงๆ ทำไมถึงรู้สึกแบบนี้ก็ไม่รู้

ครับ เข้านอนได้แล้วนะ นอนหลับฝันดีครับ ยูชอนยิ้มอ่อนโยนให้จุนซู



ตึกตักๆ

เสียงหัวใจจุนซูเต้นแรง เวลายูชอนยิ้มแบบนี้ ยูชอนดูหล่อมากๆเลย ในความคิดของเขา หัวใจของจุนซูกำลังสั่นรัว




จุนซูจับแขนเสื้อของยูชอนเอาไว้จนแน่น ร่างเล็กเข้ามาใกล้ยูชอนจนแนบชิด ขาเล็กค่อยๆเขย่งตัวขึ้น


จุ๊บ~

จุนซูจูบที่กลีบปากได้รูปของยูชอนแผ่วเบา ก่อนที่จะละตัวออกมา ใบหน้าหวานแดงซ่านด้วยความเขินอาย

ก่อนที่จะรีบวิ่งขึ้นไปชั้นบนของคฤหาสน์



จุนซู.. ยูชอนเรียกชื่อจุนซูน้ำเสียงแผ่วเบา มือหนาเลื่อนขึ้นมาแตะที่ริมฝีปากของตัวเองเอาไว้

ยูชอนตกใจไม่น้อย นี่เป็นครั้งแรกที่จุนซูจูบเขาก่อน ใบหน้าหล่อเหลาของยูชอนมีสีแดงจางๆ



จุนซูนายจะทำให้ชั้นคลั่งนะ นายรู้ตัวไหม เข้ามาจูบชั้นก่อนแบบนี้ นายรักชั้นจริงๆแล้วล่ะ..จุนซู

ยูชอนอมยิ้ม ก่อนที่จะเดินตามชายชุดสูทสีดำออกไป





ครืนนนนนน เสียงรถลีมูนซีนคันใหญ่สีดำแล่นอออกไปจากตัวคฤหาสน์

ยูชอน. เสียงหวานแผ่วเบาราวกับกระซิบ จุนซูเกาะหน้าต่างบานใสข้างในห้องเอาไว้

เขามองรถคันใหญ่สง่างามคันนั้นแล่นออกไปจากคฤหาส์นจนลับตา


.
.
*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-

โรงแรมอิมพีเรียล ห้องรับรองแขก VIP

รูปตอน ปาร์ค ยูชอน เข้าพบ ท่านพ่อท่านแม่ของจุนซู


ยูชอนเดินตามคนของตัวเองเข้าไปในห้องรับรองขนาดใหญ่หรูหรา


ช่วงเวลาไม่นานนัก เขาก็ถูกเชิญให้นั่งลงบนเก้าอี้ไม้เนื้อดีที่ฉาบสีทองอ่อนเอาไว้

สวัสดีครับ ประทานโทษที่ทำให้พวกท่านรอคอย ยูชอนโค้งตัวให้ท่านพ่อท่านแม่จุนซูอย่างสุภาพ ก่อนที่นั่งลงไป


ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ดิฉันกับคุณคิมก็เพิ่งมาถึงที่นี่เหมือนกัน

หม่อมคิมยิ้มให้ยูชอนอย่างเอ็นดู


เข้าเรื่องเลยดีกว่านะครับ สาเหตุที่เรานัดคุณมาพบในวันนี้ก็คือ คุณคิมเว้นช่วงนิดนึง ก่อนที่จะพูดต่อ

โดยที่ยูชอนเองก็ตั้งอกตั้งใจฟังเป็นอย่างดี


ทางเราได้นำเงิน ที่คุณยูชอนอุปการะบริษัทของเราทั้งหมดมาคืนครับ ถึงจะเร็วกว่ากำหนดสักหน่อย

แต่ก็ถือว่ายังอยู่ในเงื่อนไขข้อสัญญา คุณคิมพูดน้ำเสียงเรียบ


คุณคิมสั่งให้ผู้ชายใส่ชุดสูทสีขาวซึ่งเป็นเด็กรับใช้ของเขา นำกระเป๋าหนังที่ใส่เงินจำนวนมหาศาลมาวางไว้ตรงหน้ายูชอน

ทางเราต้องขอบคุณ คุณยูชอนมาเลยนะครับ ที่ตอนนั้นได้เข้ามาช่วยเหลือพวกเราเอาไว้ หม่อมคิมยิ้มให้ยูชอน



ครับ...ไม่เป็นไร ยูชอนพยายามบังคับเสียงไม่ให้สั่น สิ่งที่เขาคิดเอาไว้เป็นเรื่องจริงจนได้ เขารู้ดีว่าท่านพ่อท่านแม่

ของจุนซูต้องทวงจุนซูคืนจากเขาแน่


และนี่เป็นหนังสือสัญญาที่เราได้ทำกันเอาไว้ ผู้ชายชุดสีขาวคนเดิม นำหนังสือสัญญาที่ถูกเก็บรักษาเอาไว้อย่างดี

ออกมาวางไว้ตรงหน้ายูชอนอีกครั้ง



หวังว่าลูกชายคนเล็กของเรา คิม จุนซู จะได้กลับมาสู่อ้อมอกของพวกเราอีกครั้งนะคะ หม่อมคิมพูดพร้อมกับสบตายูชอน



ดวงตาคมสีนิจของยูชอนกำลังสั่นเครือ


หวังว่าคุณยูชอนคงจะรักษาสัญญานะครับ ประโยคสุดท้ายที่ยูชอนได้ยินในวันนี้ ก่อนที่ทุกอย่างจะจบลง
.
.
.
.


จุนซู..ชั้นต้องคืน ตัวนาย แล้วสินะ.


.
.
.


.To Be Con

Subject : แรงปรารถนา
Author : ~Akemi~
Part : 7
Character : Mic X Xiah
Rate : [Nc-20] [โต๊ะอาหารที่รัก] [ฉาก NC ที่คุณ Kim Pada_Yakusoku รีเควสไว้ ขอบคุณงับ]

*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*

เช้าวันรุ่งขึ้น คฤหาส์นหลังเล็กตระกูลปาร์ค




จุนซูเดินลงบันไดมาชั้นล่าง เมื่อวานนี้ยูชอนบ่นว่าอยากทานสตอร์เบอร์รี่เค้ก เขาเลยตัดสินใจว่าวันนี้จะแอบลงมา

ทำให้ยูชอนทาน จุนซูเดินมายังโซนห้องอาหารของคฤหาสน์ ที่นี่ถูกตกแต่งอย่างเป็นระเบียบ

มีห้องทำครัวแยกกับห้องอาหารอย่างชัดเจน



คุณจุนซูมีอะไรให้พวกรับรับใช้รึค่ะ ? ถึงได้ลงมาถึงที่นี่ เสียงสาวใช้ผมทองเดินเข้ามาโค้งตัวให้จุนซูก่อนที่จะถามขึ้น

คือ...เราอยากทำสตอร์เบอร์รี่เค้กให้ยูชอนทานน่ะ พอจะมีวัตถุดิบไหมฮะ ? จุนซูถามสาวใช้คนนั้น

แต่เขาคิดว่าคฤหาสน์หลังโตของยูชอนนี่ คงจะมีอุปกรณ์ครบทุกอย่างอยู่แล้วล่ะ


มีค่ะ คุณจุนซูจะลงมือทำเองเลยหรอค่ะ ?

ฮะ..รบกวนช่วยเตรียมอุปกรณ์ให้ด้วยนะฮะ จุนซูพูดแล้วยิ้มให้

ด้วยความยินดีค่ะ เธอโค้งตัวอย่างนอบน้อมให้จุนซูอีกครั้ง ก่อนที่จะเดินจากไป



หลังจากนั้นอุปกรณ์และวัตถุดิบในการทำสตอร์เบอร์รี่เค้ก ก็ถูกนำมาวางไว้ที่โต๊ะทำครัวตรงหน้า

บรรดาสาวใช้และพ่อครัวต่างยืนมองจุนซูอยู่ห่างๆเพื่อรอรับใช้



จุนซูดูมีความสุขกับการทำขนมเค้กมาก ตอนที่เขาอยู่ที่คฤหาสน์ของตัวเอง ท่านแม่สอนให้ทำอาหารหลายๆอย่าง

ทั้งอาหารคาวอาหารหวาน อาหารนานาชาติ จุนซูเองก็ชอบที่จะเรียนรู้เหมือนกัน เพราะฉะนั้นจุนซูเลยหยิบจับอะไร

อย่างคล่องแคล่ว ทุกอย่างดูเหมือนจะเป็นเรื่องง่ายสำหรับเขา


ช่วงเวลาไม่นานนัก จุนซูก็ทำสตอร์เบอร์รี่เค้กเสร็จ เขาตั้งใจทำหลายชิ้น เพื่อให้พวกพ่อครัวและสาวใช้ที่ยืนอยู่ตรงนั้น

ได้ลองชิมด้วย


รสชาติใช้ได้ไหมฮะ เรากลัวว่ายูชอนจะไม่ชอบ จุนซูรอคำตอบจากพ่อครัวมือหนึ่งของคฤหาสน์ตระกูลปาร์ค

อย่างใจจดใจจ่อ ถึงแม้ว่าเขาจะทำสตอร์รี่เบอร์รี่เค้กมาหลายครั้งแล้ว แต่ว่าครั้งนี้เขารู้สึกตื่นเต้นกว่าครั้งอื่นๆ

เขากลัวว่ารสชาติจะออกมาไม่ดี กลัวว่าจะไม่ถูกปากยูชอน



ขนมเค้กที่คุณหนูจุนซูทำ รสชาติดีมากเลยครับ สตอร์เบอร์รี่เค้กของคุณหนูจุนซูอร่อยมาก

เชื่อเถอะครับว่าคุณยูชอนต้องพอใจแน่ พ่อครัวคนนั้นยิ้มให้จุนซู ขนมที่จุนซูทำอร่อยมากจริงๆ


งั้นหรอฮะ ดีใจจัง จุนซูเอามือขึ้นมาประสานกัน เขายิ้มจนตาหยี ดีจัง...หวังว่ายูชอนคงจะชอบน๊า

.
ทำอะไรกันอยู่หรอจุนซู ? เสียงคุ้นเคยของยูชอนถามขึ้นจากด้านหลัง


จุนซูหันกลับไปยิ้มให้ยูชอนอย่างดีใจ ยูชอน เราทำสตอร์เบอร์รี่เค้ก ที่ยูชอนบอกว่าอยากทานเมื่อวานด้วยล่ะ

จุนซูจูงมือยูชอนให้เดินมานั่งที่โต๊ะอาหาร


ทุกคนออกไปก่อนนะ ยูชอนสั่งให้คนรับใช้และพ่อครัวออกไป เขาอยากจะอยู่กับจุนซูแค่สองคน

ครับ/ค่ะ พ่อครัวและสาวใช้โค้งตัวให้ยูชอน ก่อนที่เดินออกจากไป


ไม่รู้ว่ายูชอนจะชอบรึเปล่า เรากลัวว่ารสชาติจะไม่ถูกปากยูชอน จุนซูก้มหน้าลงนิดนึง เขายังกังวลใจอยู่

ยูชอนมองขนมสตอร์เบอร์รี่เค้กที่จุนซูทำให้เขา ยูชอนกำลังอึ้ง เขาไม่คิดมาก่อนเลยว่าจะได้ทานขนมฝีมือจุนซู

คนที่เขารัก ใบหน้าหล่อเหลาของยูชอนเริ่มมีสีแดงจางๆ



ชอบสิ ชอบทุกอย่างที่จุนซูทำให้ชั้นหมดนั่นแหละ ยูชอนจับคางนุ่มของจุนซูให้เงยหน้าขึ้นมาสบตาเขา

ใบหน้าหวานของจุนซู เปลี่ยนจากสีชมพูอ่อนมาเป็นสีแดงซ่าน


ยูชอนอ่า~ ลองชิมก่อนสิ แล้วค่อยพูด ถ้าเกิดว่าไม่ถูกใจยูชอนขึ้นมาจะว่ายังไง จุนซูบ่นอุบอิบ

เขาเขินนะ ยูชอนพูดแบบนี้


ยูชอนค่อยๆนั่งลงบนเก้าอี้ นายป้อนชั้นหน่อยสิ ยูชอนเริ่มอ้อน แววตาของยูชอนดูเจ้าเล่ห์

มือหนารวบเอวบางคอดของจุนซู ให้ล้มลงมานั่งทาบทับที่ตักหนาของเขาเอาไว้


อ๊ะ! ยูชอน จุนซูตกใจ

ป้อนสิ ยูชอนเริ่มเอาหน้ามาคลอเคลียกับแก้มใส

ก็ได้.. จุนซูตอบรับอย่างอายๆ เขาค่อยๆตักสตอร์เบอร์รี่เค้กคำเล็ก แล้วป้อนยูชอน

อร่อยไหม ? จุนซูรอคำตอบอย่างใจจดใจจ่อ

ยูชอนกลืนขนมเค้กของจุนซูเข้าไป เขาเอาลิ้นหนามาเลียที่ริมฝีปากของตัวเอง

อร่อยมาก ขนมเค้กที่จุนซูทำอร่อยมากจริงๆ เขาไม่เคยทานขนมเค้กที่ไหนอร่อยอย่างนี้มาก่อนเลย

ยูชอนรู้สึกภูมิใจที่มีจุนซูอยู่ข้างๆ


จริงหรอ งั้นทานอีกนะ จุนซูยิ้มจนแก้มปริ ยูชอนชอบ เขาก็ดีใจแล้วล่ะ จุนซูป้อนขนมเค้กในจานเล็กให้ยูชอนกิน

จนหมด


อิ่มอ่า~ จุนซู ยูชอนเอามือลูบท้อง

ก็ยูชอนทานหมดจานเลยนี่นา คิคิ จุนซูหัวเราะ


ยูชอนมองจุนซู เรือนร่างบอบบางของคนตัวเล็กนี่กำลังนั่งอยู่บนตักเขา แถมเนื้อตัวจุนซูก็นุ่มนิ่ม กลิ่นหอมอีกต่างหาก

เขาเริ่มมีอารมณ์ตั้งแต่เช้าตรู่


จุนซูขนมเค้กของจุนซูอร่อยมาก แต่จุนซูจะอร่อยเหมือนขนมเค้กรึเปล่า ยูชอนกำชับกอดจุนซูให้แน่นขึ้น

ใบหน้าคมแนบชิดกับแก้มบางใส


ซ่า !!!! จุนซูหน้าแดงปลั่งเหมือนผลเชอร์รี่สีแดงสด

ยูชอนอ่า~ พูดอะไรก็ไม่รู้ จุนซูตีแขนยูชอนเบาๆ

ก็จริงนี่ ชั้นกินขนมเค้กแล้ว ชั้นก็อยากกินจุนซูบ้าง ยูชอนพูดความรู้สึกของตัวเองออกมา โดยไม่คิดจะปิดบัง

เขาเริ่มใช้ลิ้นไล้เลียที่แก้มใสของจุนซู


ยูชอนไม่เอานะ เดี๋ยวมีคนมาเห็นจะทำยังไง เราอายนะ จุนซูพยายามผลักยูชอนให้ออกไป

ยูชอนทำแบบนี้กับเขาทุกวันเลย


ไม่มีใครเห็นหรอกน่า ชั้นสั่งให้ออกไปแล้วไง ยูชอนมองจุนซูสายตาหวานเชื่อม ดวงตาของยูชอนบ่งบอกว่าต้องการ

จุนซูท่วมท้น เสียงนุ่มกระซิบที่ข้างใบหูเล็ก

.
.
.
อ๊ะ. ! ..อื้อ

ร่างที่ถูกกอดเกร็งไปชั่วขณะ มือของจุนซูเลื่อนมาที่ไหล่กว้างราวกับจะผลักออก มือเล็กสั่นเทาจึงได้แต่จับไหล่ของยูชอน

เอาไว้แบบนั้น ยูชอนดูดเม้มและไล้เลียริมฝีปากของอีกฝ่ายช้าๆ

...จ๊วบ~ ...

เสียงริมฝีปากถูกดูดเลียดังเป็นระยะ จุนซูค่อยๆปิดเปลือกตาลง เขาอ้าปากเล็กรับลิ้นของยูชอนเข้าไปข้างใน

อาาา...

ริมฝีปากได้รูปของยูชอนประกบจูบจุนซูอีกครั้ง เขามองลงมาที่ใบหน้าหวานของจุนซู ยูชอนค่อยๆแทรกปลายลิ้นเข้าไป

ระหว่างกลีบปากบางที่เผยอออก



ปลายนิ้วเล็กที่จับไหล่หนาของยูชอนเอาไว้เริ่มเกร็ง ยูชอนไล่ตามลิ้นที่ตื่นตะหนกด้วยลิ้นหนาร้อนของตัวเอง


อ่ะ....อ๊า..

ลิ้นนุ่มชุ่มชื้นถูกตวัดรัด เรือนร่างบอบบางสั่นสะท้าน จุนซูเริ่มผละตัวหนีอย่างไม่รู้ตัว

ยูชอนกระชับกอดให้แน่นขึ้น ดูดริมฝีปากอีกฝ่ายอย่างเร่าร้อน


ยะ ...อืมจ๊วบๆ ~ เสียงจูบดังสะท้อนไปทั่วทั่งห้อง จุนซูเริ่มอาย

ความหวานจากปลายลิ้นของยูชอนที่ตวัดเกี่ยวพันเอาไว้ เริ่มแผ่กระจายไปทั่วโพลงปากนุ่ม

ทั้งริมฝีปากและลิ้นถูกดูดซับ จุนซูพยายามหนี แต่ปลายลิ้นของยูชอนก็ควานไปทั่วโพรงปาก

ตวัดเลียเพดานปากแล้วไล้เลียไปตามซี่ฟัน ก่อนสอดลิ้นข้างใต้ลิ้นนุ่มของจุนซู



มือเล็กของจุนซูขยำเสื้อนอนตัวหนาของยูชอน ราวกลับจะผลักใส แต่บัดนี้ เรี่ยวแรงของเขากลับอ่อนแรงลง

เพียงแค่ถูกยูชอนจูบ เขาก็อ่อนแรงขนาดนี้เชียวหรือ วงแขนแข็งแรงพยุงร่างที่อ่อนปวกเปียกไว้ ยูชอนโอบกอดร่างบาง

จนจุนซูลืมความกังวลทั้งปวง

อ๊าาา....อื้อ.....

ในที่สุด ริมฝีปากนุ่มของจุนซูก็ถูกปลดปล่อยให้เป็นอิสระ จุนซูหอบหายใจแรง พิงร่างของยูชอนเอาไว้

ดวงตาคู่สวยเหม่อมองตามริมฝีปากหนาของยูชอน ที่ค่อยๆเลื่อนห่างออกมา สายน้ำหวานยืดเป็นทางเชื่อมยาวติดกัน

ระหว่างริมฝีปากของทั้งคู่


จุนซูน่ารักจัง .....จุ๊บ~ ยูชอนหัวเราะชอบใจ ก่อนจะก้มมาโลมเลียกลีบปากนุ่มอีกครั้ง

หวานจริงๆ จุนซูหอมหวานมาก


.....อ๊ะ! จุนซูเบนหน้าหนี ยูชอนพูดอะไรก็ไม่รู้ เขาเขินนะ

ยูชอนมองท่าทางของจุนซูราวกับสนุกสนาน เขาอยากจับจุนซูกดเสียตอนนี้เลย ความต้องการของยูชอนเริ่มโหมกระหน่ำ

เข้ามาในจิตใจ


ยูชอน !

จุนซูรู้สึกว่าส่วนนั้นของยูชอน กำลังดุดดันที่ช่องทางด้านหลังของเขาอยู่


จุนซู ~ ยูชอนจับมือเล็กของจุนซูให้มาจับที่แกนกายแข็งขึ้นของเขาเอาไว้ ทั้งที่ยังไม่ได้ถูกปลดเปลื้องเสื้อผ้าใดๆ

อ๊ะ ! ยูชอนไม่นะ... จุนซูพยายามจะเอามือของตัวเองออกมา ใบหน้าหวานแดงซ่าน


ชั้นอยากให้นายเลียส่วนนี้ของชั้น เหมือนตอนที่นายเลียไอติมเมื่อวาน เสียงนุ่มทุ้มของยูชอนกระซิบแผ่วเบาข้างหูบาง


เลีย ? ... ดวงตาคู่สวยของจุนซูเบิกโตขึ้น

อืม.....เหมือนที่ชั้นเคยทำให้นายไงล่ะ

ยูชอนไม่เอานะ..เราไม่เคย จุนซูพยายามจะปฐิเสธ เขาไม่เคยทำแบบนั้นเลยนี่นา

แต่ว่ามันจะทำให้ชั้นมีความสุขนะ ชั้นอยากให้ส่วนนั้นสัมผัสกับปลายลิ้นนุ่มของนาย ยูชอนเริ่มใช้ลูกอ้อน

ยูชอนอ่า~ ... จุนซูเบียงหน้าหนีจมูกคมของยูชอนที่เลื่อนลงมา

นะ...จุนซู...น๊า...ไม่มีคนเห็นหรอกน่า

จุนซูทำท่าลังเลใจ ลิ้นของเขาสามารถทำให้ยูชอนมีความสุขได้จริงหรือ


อืม.. จุนซูพยักหน้าเบาๆ เขาแพ้ลูกอ้อนของยูชอนทุกทีเลยสิน่า


ยูชอนยิ้มจนแก้มปริ เขาจับร่างบางให้มานั่งที่เก้าอี้แทนเขา โดยที่ยูชอนยืนขึ้น ส่วนนั้นของยูชอนอยู่ตรงกันกับ

ใบหน้าหวานของจุนซูพอดี



จุนซูหน้าแดง มือเล็กค่อยๆ ปลดเปลื้องกางเกงชุดนอนของยูชอนลงมา เขาจับแกนกายอันใหญ่โตของยูชอนออกมา

จากกางเกงชั้นในตัวหนา

อืมมม...... ยูชอนหลับตาลง แค่มือนุ่มของจุนซูจับที่ส่วนนั้นของเขา ก็รู้สึกดีเสียแล้ว

จุนซูมองใบหน้าของยูชอนที่หลับตาลงอย่างมีความสุข ทำให้จุนซูมีความกล้ามากขึ้น



มือเล็กทั้งสองข้างจับส่วนนั้นของยูชอนเอามาจ่อที่กลีบปากนุ่มของตัวเอง

จุนซูพยายามนึกถึงตอนที่เขาเลียไอติม รวมทั้งตอนที่ยูชอนเคยทำให้เขา



เขาอ้าปากรับส่วนปลายพร้อมกับแลบลิ้นเลียเบาๆ

อา...จุนซู

ยูชอนเม้มปาก เขาดันแกนกายของตัวเอง ให้เข้ามาแนบชิดกับริมฝีปากบางของจุนซูมากยิ่งขึ้น

มือหนาลูบผมสีน้ำตาลอ่อนของจุนซูเบาๆ



จุนซูไล้เลียตั้งแต่โคนจนจรดส่วนปลาย กลืนกินความเป็นชายที่แข็งขืนของยูชอนเอาไว้ในปาก

เขาเริ่มขยับริมฝีปากเข้าออกอย่างเร่งเร้า


ดี......อาา.... อย่างนั้นล่ะ....จุนซูนายเก่งมาก

ยูชอนยอมรับเลยว่าลิ้นของจุนซูทำให้เขารู้สึกดีมากจริงๆ นี่แค่ครั้งแรกจุนซูก็ทำได้ดีขนาดนี้แล้ว

ครั้งต่อไปมีหวังเขาได้ขาดใจตายแน่


ยูชอนเริ่มสาวแกนกายของตัวเอง เข้าออกปากนุ่มของจุนซู

อื้อ.....ยู....ชอน.. เสียงของจุนซูฟังดูกระท่อนกระแท่น เมื่อเขารับส่วนนั้นของยูชอนเข้ามาจนหมด


อ๊า..จุนซู..... ยูชอนครางออกมาอย่างสุขสม



จุนซูดูดเลียขบเม้มส่วนนั้นของยูชอน เขาใช้ปากเล็กรูดแท่งแห่งความเป็นชายของยูชอนเข้าออกเร็วๆ

อา..ดี....จุนซูชั้น...อาาา...

ยูชอนครางหนัก เขาขบกรามแน่น เมื่อความต้องการของเขาใกล้จะถึงจุดหมายปลายทาง


จุนซูขยับริมฝีปากเข้าออกอย่างเร่งเร้าจนรูเล็กๆของยูชอน ที่ส่วนปลายปลดปล่อยของเหลวสีขาวขุ่นออกมา

อื้อ. !.. เสียงครางต่ำดังอยู่ในลำคอของจุนซู ขณะที่อวัยวะอันแข็งขึงของยูชอนปลดปล่อยหยาดน้ำรัก

ภายในปากเล็ก ยูชอนจับใบหน้าหวานของจุนซูให้เงยขึ้น ทำให้ส่วนนั้นของเขาหลุดออกมาจากโพรงปากเล็กจุนซู



แค่กๆ จุนซูสำลักน้ำรักของยูชอน น้ำสีขาวขุ่นไหลเปรอะเปื้อนที่แก้มใส

จุนซูหอบหายแรง


จุนซูนายทำได้ดีมาก ชั้นรู้สึกดีมากเลยรู้ไหม ยูชอนก้มลงมาเลียไล้น้ำรักของตัวเองที่แก้มของจุนซู

เขาประกบจูบจุนซูดูดดื่มอีกครั้ง กลิ่นคาวอ่อนๆของเขายังกระจายไปทั่วในโพรงปากของจุนซู

จุนซูจับไหล่หนาของยูชอนเอาไว้



อื้อ~... คิ้วเล็กถูกขมวดขึ้นเป็นปม เขารู้สึกราวกับกำลังขาดอากาศหายใจ ยูชอนละริมฝีปากของตัวเองออกมา

อย่างเสียดาย


จุนซู ชั้นอยากชิมจุนซูบ้างแล้วล่ะ ว่าจะอร่อยเหมือนเค้กสตอร์เบอร์รี่เมื่อกี้นี้รึเปล่า ยูชอนพูดยิ้มๆ

เขาพยุงร่างบางของจุนซูลุกขึ้นมา


ยูชอน ! ... จุนซูพยายามละจากอ้อมกอด แต่ก็สายไปเสียแล้ว เมื่อยูชอนอุ้มเขาขึ้นมานั่งที่โต๊ะอาหารตัวใหญ่แข็งแรง

อย่าห้ามชั้นเลยนะ ชั้นต้องการนายจริงๆ ยูชอนมองลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยของจุนซู



จุนซูได้แต่ทำหน้าลำบากใจ

ยูชอนถอดเสื้อผ้าของจุนซูออกมาจนหมด เหลือเพียงชั้นในตัวบางสีขาว เขาจับจุนซูให้หันหลังมาทางเขา

จุนซูกำลังอยู่ในท่าโก่งโค้ง เข่านุ่มทั้งสองทาบทับลงบนโต๊ะอาหารตัวใหญ่ ขณะที่ยูชอนยืนอยู่บนพื้นห้อง

มือหนาเริ่มสัมผัสที่แก้มก้นสีขาวนวลเนียนของจุนซู


ยูชอน..อย่ามองนะ ! มือเล็กของจุนซูพยายามเอามาปิดที่ช่องทางด้านหลังของตัวเองเอาไว้

เขารู้สึกอาย เพราะชั้นในที่เขาสวมใส่อยู่ มีแค่เนื้อผ้าบางๆที่ปกปิดเฉพาะแค่ด้านหน้าเท่านั้น

ส่วนด้านหลังเป็นแค่เชือกเส้นเดียวที่รั้งชั้นในเอาไว้ ทำให้ช่องทางด้านหลังของเขาเปิดโล่ง


เหมาะกับนายมากเลยนะ ชั้นคิดถูกแล้วที่ซื้อตัวนี้ให้ ยูชอนยิ้ม รอยจีบด้านหลังสีชมพูอ่อนของจุนซู

ลอยเด่นปรากฏสู่สายตา

อ๊าๆ ๆ..!... ยูชอนจงใจเสียดสีผนังด้านในของจุนซูแรงๆ

จุนซูเริ่มปลดปล่อยของเหลวสีขาวใสออกมาไม่ขาดสาย เปรอะเปื้อนหน้าท้องแบนราบเลอะเทอะไปหมด



เพล้ง !! เสียงจานขนมเค้กใบเล็กที่ถูกใช้งานเมื่อกี้นี้ ร่วงหล่นลงมากระทบพื้น

จานสีขาวแตกแยกออกมาเป็นเสี่ยงๆ


อะ....อ๊ะ...อ๊า ยูชอน อื้อ

จุนซูโอบกอดคอหนาของยูชอนเอาไว้แน่น เพื่อเหนี่ยวรั้งร่างกายที่แทบจะทรุดเพราะจังหวะเคลื่อนไหวรุนแรง

ร่างทั้งสองขับเคี่ยวกับแรงปรารถนาที่ยั่วเย้า แกนกายอันใหญ่โตเคลื่อนแทรกตัวผ่านความคับแคบครั้งแล้วครั้งเล่า

จุนซูหดเกร็งช่องทางด้านหลังไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ที่ถูกยูชอนกระแทกเข้าลึกในสุด ความร้อนแผ่ซ่านไปทั่วร่างทั้งสอง

แต่ขณะเดียวกันความเย็นหวาบหวามรัญจวนใจ ก็พลุ่งขึ้นมาสู่ไขสันหลังของร่างเล็ก



อ้าา.....อ๊าาา


จุนซู.....ชั้นจะออกแล้ว


อ๊าาา..อ่ะ...อึกก... เสียงครางไม่เป็นศัพท์ของร่างบาง ดังกึงก้องระงมไปทั่วทั้งห้อง

แผ่นหลังบางแอ่นโค้งสุดตัว จุนซูผ่อนลมหายใจ ให้กลับมาระดับคงที่ น้ำสีขาวใสกระจายไปทั่วโต๊ะอาหาร

พร้อมกับส่วนนั้นของยูชอนที่ฉีดพ่นน้ำรักเข้าไปในตัวของจุนซู จนไหลเยิ้มออกมาจากช่องทางที่ยังเต็มแน่น

เป็นทางยาวไปตามเรียวขาอ่อนของจุนซู



ยูชอนโน้มตัวลงมาทั้งที่ยังไม่ได้ถอนกายแกนออก เขาเชยคางมนของจุนซูที่ลืมตาขึ้นมามองเขา

ก่อนที่จะประกบจูบจุนซูอีกครั้งอย่างรักใคร่

.
.
.
.
.

ยูชอน...เอาออกไปได้แล้วล่ะ จุนซูเริ่มท้วงเมื่อยูชอนยังไม่เอาส่วนนั้นออกไปเสียที

ยูชอนอมยิ้ม เขาแกล้งทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ เหมือนไม่ได้ยินที่จุนซูพูด


เขากลับขยับใบหน้าคมเข้าให้ใกล้ชิดยิ่งขึ้น แค่สูดลมเบาๆก็รับรู้ถึงกลิ่นกายหอมหวานของร่างบางได้แล้ว

มือใหญ่จับผมสีน้ำตาลอ่อนของจุนซูให้ขึ้นไปทัดที่หูบางเอาไว้อย่างเพลิดเพลิน

เขารู้สึกดีมากจนไม่อยากจะจากจุนซูไปไหน ยูชอนมองสบตาคู่สวยของจุนซูนิ่ง

โดยที่จุนซูเองก็ไม่ได้หลบสายตายูชอน



จุนซูคนนี้เป็นของเขา ร่างกายบอบบางนี้ล้วนถูกเขาสำรวจไปหมดทุกซอกทุกมุมแล้ว

แต่ทว่า.......หัวใจของจุนซูล่ะ ...จะรู้ตัวรึยัง..ว่ารัก ปาร์ค ยูชอน คนนี้เข้าให้แล้ว......


จุนซูชั้น..... ยูชอนเกือบจะบอกรักจุนซูออกไป

หืมม ? ... จุนซูมองเข้าไปในดวงตาสีนิจของยูชอนเพื่อค้นหาคำตอบ ยูชอนกำลังจะพูดอะไร

ชั้นมีจุนซู....แค่เพียงคนเดียวนะ..... ยูชอนเปลี่ยนคำพูดแทน

ใบหน้าหล่อเหลาเข้ามาจูบที่หน้าผากเกลี้ยงเกลาของจุนซูแผ่วเบา


ชั้นก็เหมือนกันยูชอน. จุนซูยิ้มออกมาอย่างมีความสุข มือเล็กเลื่อนขึ้นมาโอบกอดยูชอนเอาไว้

.
.
.



จุนซูพยายามค้นหาเหตุผล....ที่ทำให้เขาไม่สามารถหนีไปจากอ้อมกอดอบอุ่นของยูชอนได้

ความรู้สึกผูกพันนี้มันคืออะไร......